تو غریبه بودی و من تو رو از خودم دونستم

تو برام نقشه کشیدی و من نمی دونستم

تو تموم زندگیمو چرا تو دستات گرفتی

نمی دونم که تو این حیله رو از کی یاد گرفتی

اگه من بگذرم از تو پس خدا بالا چه کارس

اگه من بگم گذشته وقت گریه ی ستارس

 ای غریبه ای غریبه تو چشات پر فریبه

ای غریبه ای غریبه تو دلت چه نا نجیبه

مرگ خندهام رسیده  مرگ لحظه های سبزم

مرگ آفتاب امیدم مرگ قصه های نبضم

خنده های پر فریبت هیچ وقت از یادم نمی ره

ای خدا هر کی که بد کرد دلش از غصه بمیره

برو دیدار به قیامت تو رو به خدا سپردم

فقط اونه که می دونه من مث پروانه مردم